Łowiecki etos

1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek

Łowiecki etos

Łowiectwo, jako jedna ze sfer działalności człowieka, jest ciekawym połączeniem życia społecznego, obyczajowości oraz aktywności twórczej. Dlatego w  odniesieniu do społeczności myśliwskiej funkcjonuje pojecie „kultury łowieckiej”. Kultura łowiecka jest zbiorem duchowego i materialnego dziedzictwa wielu pokoleń myśliwych. Dotyczy kultywowania tradycji łowieckich poprzez znajomość historii, zwyczajów, kuchni myśliwskiej oraz elementów kultu patronów.

Polskie łowiectwo zyskuje na znaczeniu także dzięki tradycjom regionalnym oraz elementom tradycji różnych narodowości. Jak w każdej wielowiekowej tradycji dziedzictwo rodzimego łowiectwa przejęte od minionych pokoleń jest pielęgnowane przez współczesne pokolenia myśliwych. Kolejne generacje przejmą to, co w myślistwie najlepsze, najbardziej szlachetne i  fascynujące. Tradycje łowieckie od wieków obejmowały wiele zagadnień życia społecznego myśliwych, w szczególności zaś dotyczyły zwyczajów, języka, sygnalistyki, etyki, wierzeń oraz humoru, przepisów kuchni myśliwskiej a nawet zabobonów.

Mówiąc o  kulturze nie można pominąć etyki łowieckiej. Dotyczy ona zarówno stosunku myśliwych wobec przyrody jak i wobec uczestników polowania, myśliwych, pomocników, psa myśliwskiego czy ptaka łowczego. Etyka ma znaczący wpływ na społeczność myśliwych i jest postrzegana na równi z  prawem pisanym. Prawodawstwo łowieckie zobowiązuje myśliwych do przestrzegania wszelkich zasad dotyczących łowiectwa. Natomiast etyka wobec przyrody, to postępowanie wobec środowiska naturalnego oraz zwierząt wolno żyjących. Wiąże się to z rozważnym gospodarowaniem zasobami przyrody. Janusz Pawlak – myśliwy i podróżnik, od kilkudziesięciu lat jest częścią społeczności polskich myśliwych. Polował na czterech kontynentach. Przywiózł stamtąd trofea…i myśliwskie wspomnienia.

Dodaj komentarz