Koźmiński – Bochwic

1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek

Koźmiński – Bochwic

prof. Andrzej K. Koźmiński rozmawia z Teresą Bochwic

Koźmiński reaktywacja – to nowatorski projekt multimedialny. Na naszych stronach będziemy publikować cykl rozmów prof. Andrzeja K. Koźmińskiego z  kolegami, przyjaciółmi. Rozmowy te ukażą się drukiem, wiosną przyszłego roku. U nas prezentować będziemy wybrane fragmenty rozmów ilustrowane zdjęciami wykonanymi podczas wywiadów.

Andrzej K. Koźmiński (ur. 1 kwietnia 1941) – naukowiec, rektor, profesor zarządzania i kierownik Katedry Zarządzania Akademii Leona Koźmińskiego, noszącej imię jego nieżyjącego ojca, Leona Koźmińskiego, także znanego profesora zarządzania. Jeden z dwóch członków korespondentów Polskiej Akademii Nauk z dziedziny zarządzania.  Stypendysta Fundacji Fulbrighta, wykładowca wielu prestiżowych uczelni, m.in. UCLA, Washington University, Sorbony.

Teresa Bochwic – dziennikarka, publicystka, działaczka opozycji politycznej w PRL.

Uczestnik wydarzeń Marca 1968 na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego (rozwiązanym w ramach represji po marcu 1968). W latach 1976-1980 pracowała jako asystentka w Zakładzie Filozofii INES Politechniki Warszawskiej; usunięta z pracy z przyczyn politycznych w 1982 roku, co w 1991 roku wykazano w świadectwie pracy, sprostowanym dzięki interwencji tzw. Komisji Macieja Dubois. W końcu lat 70. kolportowała „Biuletyn Informacyjny” KOR oraz wydawnictwa ROPCiO, a także „Gospodarza”, „Głos” i książki NOWEJ.

Członek ruchu oświatowego w „Solidarności” 1980-1981. We wrześniu 1980 r. założyła solidarnościowy miesięcznik dla nauczycieli „Rozmowy”; od listopada 1980 r. (wydanie pierwszego numeru) do wprowadzenia stanu wojennego była redaktorką naczelną (obok S. Jędrzejewskiego). W 1981 r. pisywała do „Tygodnika Solidarność” i „AS-a” na tematy oświatowe. Uczestniczyła w pracach Solidarności Oświatowej i negocjacjach z Ministerstwem Oświaty i Wychowania. W stanie wojennym należała do organizacji podziemnej oświaty – Komitetu Oporu Społecznego KOS i do OKNO (Oświata – Kultura – Nauka). W latach 1982- 1989 współpracowała z redakcją i archiwum pisma”KOS”. W latach 1985-1989 współpracowała z „Kartą” i od 1987 r. z Archiwum Wschodnim „Karty”. Publikowała i redagowała w Wydawnictwie Społecznym KOS, współpracowała także z Radiem Wolna Europa w Monachium i „Kulturą” paryską. W latach 1983-1986 reportażystka Tygodnika Katolików „Zorza”, 1986-1991 sekretarz redakcji „Nowin Psychologicznych” przy Polskim Towarzystwie Psychologicznym. W kampanii wyborczej „Solidarności” czerwca 1989 była reporterką Radia Solidarni, przygotowała około 30 audycji wyborczych Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, emitowanych w Polskim Radiu. Dziennikarka i z-ca redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność” i dziennika „Nowy Świat”. Pracowała w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy i Kancelarii Premiera Jerzego Buzka. Od 10.2006 do końca 03.2009 była zastępcą dyrektora Dyrekcji Programowej Polskiego Radia; do 2008 roku wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego; obecnie adiunkt Akademii Leona Koźmińskiego. Od 28 lipca 2006 członek Rady Programowej TVP S.A.. Od 10.2008 członek Rady Etyki Mediów; w marcu 2009 ustąpiła z funkcji wiceprzewodniczącej. W maju 2007 roku w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie obroniła doktorat pt. „Narodziny i działalność Solidarności Oświaty i Wychowania 1980-1989 (w świetle dokumentów NSZZ „Solidarność” i relacji jej działaczy)”. Promotor: prof. Alfred Andrzej Janowski.

Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Wolnego Słowa oraz Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta za działalność na rzecz wolności słowa (2006) i Odznaką Zasłużonego Działacza Kultury (2000).
<Wikipedia>

Dodaj komentarz