Koźmiński – Kula

1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek

Koźmiński – Kula

prof. Andrzej K. Koźmiński rozmawia z prof. Marcinem Kulą.

Koźmiński reaktywacja – to nowatorski projekt multimedialny. Na naszych stronach publikujemy cykl rozmów prof. Andrzeja K. Koźmińskiego z  kolegami, przyjaciółmi. Rozmowy te ukażą się drukiem, wiosną2011  roku. U nas prezentować będziemy wybrane fragmenty rozmów ilustrowane zdjęciami wykonanymi podczas wywiadów.

Andrzej K. Koźmiński (ur. 1 kwietnia 1941) – polski naukowiec, rektor, profesor zarządzania i kierownik Katedry Zarządzania Akademii Leona Koźmińskiego, noszącej imię jego nieżyjącego ojca, Leona Koźmińskiego, także znanego profesora zarządzania. Jeden z dwóch członków korespondentów Polskiej Akademii Nauk z dziedziny zarządzania.  Stypendysta Fundacji Fulbrighta, wykładowca wielu prestiżowych uczelni, m.in. UCLA, Washington University, Sorbony.

prof. Marcin Kula- profesor zwyczajny. Urodził się w 1943 r. w Warszawie. Ukończył Liceum im. Joachima Lelewela w Warszawie (matura z 1960 r.). Studiował w Uniwersytecie Warszawskim w latach 1960 – 1967. W r. ak. 1963/64 studiował w VI Sekcji École Pratique des Hautes Études w Paryżu (dziś École des Hautes Études en Sciences Sociales). W r.ak. 1966/67 odbył Wyższy Kurs Planowania Gospodarczego dla Planistów i Ekonomistów z krajów gospodarczo mniej rozwiniętych, organizowany w SGPiS (dziś SGH). Magisterium z historii uzyskał w UW w 1965 r., a z socjologii też w UW w 1967 r. Dyplom (z wyróżnieniem) Wyższego Kursu Planowania Gospodarczego uzyskał w 1967 r. Doktoryzował się w 1968 r. w Instytucie Historii PAN, pod kierunkiem profesora Tadeusza Łepkowskiego. Habilitował się tamże w 1976 r. Tytuł profesorski uzyskał w 1985 r. Pracę zawodową podjął w 1965 r. w Międzyuczelnianym Zakładzie Problemowym Gospodarki Krajów Słabo Rozwiniętych przy UW i SGPiS (dziś SGH). W latach 1968 – 1990 pracował w Instytucie Historii PAN. Od 1990 r. pracuje w Uniwersytecie Warszawskim (Wydział Historii, Instytut Historyczny), gdzie w 1992 r. został profesorem zwyczajnym. Od 1994 wykłada w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania w Warszawie, gdzie został zatrudniony w 2000 r. Parokrotnie był Directeur d’Études Associé (1989, 1990, 1992, 1995, 1999) w École des Hautes Études en Sciences Sociales w Paryżu (na zaproszenie Maison des Sciences de l’Homme). Raz był zaproszony przez EHESS jako profesor-gość (2001). W 1991 r. pracował jako profesor-gość w Uniwersytecie Federalnym w Rio de Janeiro. Wypromował dziewięcioro doktorów (Mariusz Jastrząb, Krzysztof Kosiński,Paweł Machcewicz, Małgorzata Nalewajko, Krzysztof Smolana,Paweł Sowiński, Dariusz Stola, Marcin Zaremba, Jolanta Żyndul), 73 magistrów i jednego licencjata. Poza Polską prowadził badania historyczne we Francji (1967, 1980, 1989, 1990, 1992, 1994, 1995, 1999, 2001), na Kubie (1971), w Anglii (1973, 1984, 1990), we Włoszech (1976), w Stanach Zjednoczonych (1989), w Brazylii (1991) i w Izraelu (1993). Obecnie profesor Uniwersytetu Warszawskiego oraz Akademii im. Leona Koźmińskiego w Warszawie.

Dodaj komentarz