Koźmiński – Obłój

1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek

Koźmiński – Obłój

prof. Andrzej K. Koźmiński rozmawia z prof. Krzysztofem Obłojem.

Koźmiński reaktywacja – to nowatorski projekt multimedialny. Na naszych stronach publikujemy cykl rozmów prof. Andrzeja K. Koźmińskiego z kolegami, przyjaciółmi. Rozmowy te ukażą się drukiem, wiosną2011 roku. U nas prezentować będziemy wybrane fragmenty rozmów ilustrowane zdjęciami wykonanymi podczas wywiadów.

Andrzej K. Koźmiński (ur. 1 kwietnia 1941) – polski naukowiec, rektor, profesor zarządzania i kierownik Katedry Zarządzania Akademii Leona Koźmińskiego, noszącej imię jego nieżyjącego ojca, Leona Koźmińskiego, także znanego profesora zarządzania. Jeden z dwóch członków korespondentów Polskiej Akademii Nauk z dziedziny zarządzania. Stypendysta Fundacji Fulbrighta, wykładowca wielu prestiżowych uczelni, m.in. UCLA, Washington University, Sorbony.

Krzysztof Józef Obłój (ur. 30 października 1954) – współczesny ekonomista polski, jeden z prekursorów nowoczesnej koncepcji zarządzania w Polsce. Zajmuje się strategią organizacji, strukturami i procesami organizacyjnymi. Był jednym z prekursorów nowoczesnej koncepcji zarządzania w Polsce po upadku starego systemu gospodarczego od początku lat 1980. Opublikował wtedy kilka podstawowych podręczników organizacji i teorii zarządzania.  Jest synem polskiego chemika Józefa Obłoja. Był uczniem w liceum Reytana w Warszawie. W 1977 ukończył ekonomię w SGH. W tym okresie był pod wpływem Janusza Gościńskiego, cybernetyka i teoretyka organizacji oraz Andrzeja Koźmińskiego. W 1980 obronił doktorat z socjologii organizacji na temat współpracy pomiędzy ośrodkami badawczymi i przedsiębiorstwami w przemyśle maszynowym – promotorem był Andrzej Koźmiński. W 1986 roku napisał pierwszą książkę Zarządzanie: ujęcie praktyczne, podważające zbyt teoretyczne podejście do zarządzania w Polsce. W 1987 napisał pracę habilitacyjną Strategia przetrwania organizacji wydaną przez PWN, w której sformułował teorię zasobów strategicznych firmy pozwalają organizacjom przetrwać sytuację skrajnych kryzysów. Praca ta przewidywała teorię zasobową, która stała się dominującą teorią zarządzania strategicznego w połowie lat 1990 na całym świecie. W 1996 został profesorem na Uniwersytecie Warszawskim, pracuje (w 2008) na Wydziale Zarządzania. Jest (w 2008) dyrektorem Międzynarodowego Centrum Zarządzania Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego oraz kierownikiem Katedry Strategii w Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie. W latach 1996-1997 był stypendystą Fundacji Fulbrighta. Opublikował kilkadziesiąt artykułów naukowych w czasopismach polskich i zagranicznych. Publikuje też z synem Tomaszem Obłojem. Był promotorem ponad 200 prac magisterskich i 7 prac doktorskich. Był prezydentem stowarzyszenia European International Business Association, członkiem Strategic Management Society, członkiem American International Business Academy. W 2003 roku opublikował z Januszem Palikotem Myśli o nowoczesnym biznesie [3] oparte na felietonach publikowanych w Rzeczpospolitej. Był przewodniczącym wielu rad nadzorczych, m.in. Eurobanku, PZU SA (2000-2001), Agora-Gazeta, Telekomunikacji Polskiej, oraz Orlenu. Od 24 marca 2009 jest członkiem rady nadzorczej Alior Bank S.A.

Dodaj komentarz